FloraShanty journaal

Na jaren van met elkaar oefenen en zingen leer je stukje bij beetje de mede zangers en leiding kennen en krijg je in de gesprekken ook een idee wat mensen bezighoudt en hoe wij over bepaalde dingen denken. Nu is het niet zo dat wij gelijk ook bij elkaar over de vloer komen, het blijft beperkt tot wat wij in Focus delen zoals verjaardagen, het bespreken van wat wij als ouderen meegemaakt hebben en wat er zoal aan onze gezondheid mankeert. Het is toch prachtig wanneer een van onze koorleden glimmend van trots vertelt dat er een kleinkind geboren is of aan de bel trekt en een rondje geeft vanwege een verjaardag of een andere belangrijke gebeurtenis? Ook minder leuke dingen komen aan bod zoals ziekte en operaties, maar over het algemeen loopt dat gelukkig vaak goed af. Ook het voetbal leeft sterk bij onze leden en neemt een prominente plaats in bij de gesprekken bij de nazit. Het zingen is vanzelf het belangrijkste, en dat doen wij dan ook met groot enthousiasme! Op het heden zijn wij druk met de kerstliedjes die wij bij Albert Heijn in Gorredijk gaan zingen en zijn wij nog steeds niet helemaal in Madagaskar aan gekomen, hoewel onze dirigente steeds blijer wordt van hoe wij dat lied oppikken.

Leo’s Tavern

Voordat wij afreizen naar Ierland gingen wij muzikaal naar Madagaskar, een prachtig nieuw nummer dat in het Duits wordt gezongen. Omdat in dit lied alle drie zangstemmen aan de beurt komen had onze dirigente behoorlijk moeite alles op elkaar af te stemmen. Gaandeweg ging het echter steeds mooier klinken en wij twijfelen er niet aan dat dit lied een doorslaggevend succes word. Ook zijn wij bezig het gehele repertoire van de FloraShantys door te nemen, wat wij best een feest der herkenning kunnen noemen! Kleine foutjes worden door onze dirigente weer rechtgezet, hoewel opvalt dat de oudere liedjes nog zo goed in onze herinnering zijn blijven hangen. Wij zagen vanavond ook een nieuw gezicht in Focus, hopelijk ziet hij het wel zitten zich bij ons aan te sluiten, nieuwe leden zijn van harte welkom! Nu onze zeer gewaardeerde reisagenten, Hans en Jan, de boekingen voor Ierland rond hebben en de eerste betalingen zijn gedaan, zullen wij wel langzamerhand naar deze reis toe gaan werken, er moet ook een lied in het Gealic, een zeer moeilijke Ierse taal, ingestudeerd worden maar de FloraShantys deinzen nergens voor terug en zullen dat ook wel weer tot een goed einde brengen!

Nu de herfstvakantie voorbij is en het voltallige koor weer aanwezig is op de zangtraining, begint het weer te borrelen bij de FloraShantys! Nieuwe liedjes worden ingestudeerd, optredens worden in agenda’s genoteerd en de laatste nieuwtjes worden uitgewisseld. Ook is er duidelijkheid over het gerucht dat er weer een buitenlandse reis in het vat zit, wij gaan alweer voor de derde keer naar Ierland, dit keer naar een ander gedeelte van dit prachtige land. Ook hierbij een grote verrassing, wij gaan optreden in een beroemd gebouw in Gweedore, Leo’s Tavern! Hier hebben alle bekende muzikanten van Ierland opgetreden, en zelfs Noel Duggan zal samen met ons enige liederen ten gehore brengen, dus dat wordt een optreden waar wij met de nodige spanning naar uit kijken!

Vanmiddag togen wij naar Coornhertstate alhier, voor een genoeglijk uurtje zingen, tezamen met de bewoners van dit op de Greiden gelegen verzorgingshuis. Bij binnenkomst zaten veel bewoners al op ons te wachten en na wat instellen van de apparatuur gingen wij los met ons FloraShanty lijflied, waarin wij zo’n beetje vertellen hoe het allemaal begonnen is. Hierna zongen wij  de gebruikelijke liedjes, bekende en wat minder bekende, maar allemaal met hetzelfde enthousiasme, wat ook over sloeg op de bewoners, die al gauw mee zaten te zwaaien en te zingen. Na de pauze, waarin wij een lekker bakje koffie en wat lekkers kregen, gingen wij op dezelfde voet verder en vloog de tijd voorbij. Voor wij het wisten zaten wij alweer op de fiets naar huis en konden wij nog een poosje van het mooie weer genieten.

Geroezemoes, iedereen staat of zit doorelkaar te praten, de dirigente lijkt wel tegen de lege stoelen te praten, de accordeoniste probeert tevergeefs de orde te bewaren, maar het wil maar niet rustig worden…het is duidelijk, de herfst is weer in het land en dan zijn de mannen van de FloraShantys maar moeilijk in toom te houden! We zijn al een tijdje verder als er dan eindelijk gezongen gaat worden en ook dan is het tussen de liedjes door nog rumoerig. Maar het gaat er om dat de liedjes mooi en goed gezongen worden en dat is natuurlijk wel het geval want wij moeten binnenkort optreden in Coornhertstate en die optredens nemen wij altijd zeer serieus!

Zoals in de herfst de natuur tot rust komt is dat ook bij de FloraShantys het geval, na een voorjaar en een zomer met veel oefenen en mooie optredens zowel binnen als buiten, gaan wij een periode van rustig oefenen en zo nu en dan toch een optreden tegemoet. Veel nieuws is er dan ook niet te melden, al gaat er wel een gerucht dat de FloraShantys van plan zijn weer iets over de grens te gaan doen. Hoe en wat is nog niet bekend….Veel leden van ons koor zijn van de zomer naar verre buitenlanden geweest en kwamen terug met de fraaiste verhalen. Één verhaal spande wel de kroon: de reis die Eric en Mieke maakten naar Tanzania waarbij zij wel hele hoge bergen beklommen! (zie Florant nr. 1)

Wat een prachtige dag hebben wij gehad op de Turfstekersmarkt / Seniorenmarkt! Het weer werkte mee, er heerste een leuke, ontspannen sfeer die nog versterkt werd door het enthousiaste publiek. De meisjes van de Feanwiven gingen ons voor met een mooi repertoire van zeemansliedjes en smartlappen, waarna de Odd Swallows hun liederen lieten horen. Hierna waren wij aan de beurt en ondanks dat een gedeelte van ons koor niet aanwezig was, werkten wij, mede dank zij een gedegen voorbereiding en het nodige enthousiasme, ons programma op een prima manier af! In de pauze konden wij zoals altijd een natje en een droogje halen in Bar Oase.

 Nog maar amper bekomen van het prachtige optreden in Akkrum moesten wij woensdagavond al weer druk aan het trainen voor de volgende opdracht: het opluisteren van de Turfstekersmarkt alhier, een jaarlijks terugkerend evenement in Heerenveen, dat dit jaar gecombineerd werd met de Seniorenmarkt. Voordat wij aan de training begonnen werden er eerst enkele dingen betreffende het koor en het al of niet aanwezig zijn bij de optredens rechtgezet, zodat iedereen weer wist waar hij aan toe was. Er werd weer een leuk programma samengesteld en wij zijn er zoals altijd klaar voor!

Op de woensdagavond daarop moesten wij weer vol aan de bak omdat het Shantyfestival in Akkrum  zaterdags op het programma stond en daar moet je echt goed voor de dag komen wil je het jaar daarop weer uitgenodigd worden! Volgens een van de gebroeders Anker, die het festival op een zeer humoristische wijze opende en daarbij zijn broer niet bepaald spaarde, staan er vele Shantykoren in de rij om hier op te mogen treden. Dat de FloraShantys niet voor de eerste keer weer uitgenodigd waren is natuurlijk iets om best trots op te zijn! Onder zeer grote publieke belangstelling zongen wij onze liedjes op de diverse lokaties waarbij het enthousiaste publiek ons stimuleerde ons uiterste best te doen en dat werd beloond met veel applaus! Aan het eind van de middag werd ons een Captains diner aangeboden, de grauwe erwten met spek, sipels, piccalilly, appelmoes en groente vielen bij een ieder goed in de smaak! Met het buikje rond en een beetje moe maar tevreden  werd de terugreis aanvaard.

Door een computerstoring is het FloraShantyjournaal wat aan de late kant maar dank zij een nieuw onderdeel toch weer klaar voor de avonturen van de FloraShantys! De eerste trainingsavond na de vakantie, (Wat was het warm he?) begon met het weer welkom heten door onze hoofdman Lammert, waarna even de ziekenboeg werd doorgenomen. We begonnen snel daarna met zingen want er stond al een optreden gepland op de volgende zaterdag en wel bij het Nederlands Kampioenschap Palingroken in Tjalleberd. Bij aankomst aldaar regende het pijpenstelen maar onze opbouwploeg verblikte niet en ging stug door met het opzetten van de tent en het installeren van microfoons, luidsprekers en andere benodigdheden. Het klaarde warempel toch wat op en na het openingsverhaal van de voorzitter der palingrokers gingen wij los met ons repertoire van zeemansliederen en andere goed in het gehoor liggende liedjes. Dat wij steeds met onze handen omhoog stonden te zingen kwam doordat wij uit alle macht de tent vast moesten houden, die door de harde wind op het punt stond op te stijgen! Al met al was het een gezellige boel en gingen velen van ons met een pondje lekkere versgerookte paling naar huis.

Zaterdag 2 juni: Eindelijk was het zover:  de boottocht!  Tom Tom stuurde ons feilloos naar Eernewoude, waar de Princenhof, een 25 jaar oude rondvaartboot, (dat zag je er niet aan hoor!) al op ons wachtte. Met zo’n 50(!) personen gingen wij aan boord waar wij eerst werden toegesproken door de kapitein en daarna door Douwe, de man die dit alles organiseerde. Intussen werd er koffie of thee geserveerd met een heerlijk stuk oranjekoek, wat er in ging als, jawel, koek! Na een poosje zette de kapitein de boot in de versnelling en voeren wij via een prachtige route naar Grouw, onderweg schaatsers, zeehonden en talloze zeilboten en skûtsjes tegenkomend met wuivende en duidelijk genietende mensen aan boord. Intussen barstte op het achterdek spontaan gezang uit, begeleid door Trijntje, die verrassend haar accordeon mee had genomen!  De kapitein legde op een gegeven moment midden op het water de boot stil en konden wij genieten van een heerlijke barbecue, in combinatie met een koud buffet. Op de terugweg kwam een jong stel langszij die met enorme waterstralen de gekste capriolen uithaalden, spectaculair! Na nog wat drinken werden wij weer op de kade afgezet en gingen wij met een volle maag en een blij gevoel weer op huis aan. Nu gaan wij genieten van een welverdiende vakantie en zien wij elkaar eind augustus hopelijk gezond en wel terug in Focus! Hartelijke groet, séman Kobus.

Woensdag 30 mei: De laatste loodjes van dit seizoen, de  zangtraining  staat op een laag pitje, wij freewheelen rustig op de vakantie aan met wat verzoeknummers, veel kletsen en op tijd weer op huis aan. Wel kijken wij in spanning uit naar de boottocht ter ere van ons twintigjarig bestaan!

Woensdag 9 mei: Het aantal gekneusde, verdraaide, overbelaste en pijnlijke ledematen neemt steeds meer toe, er werd zelfs gesuggereerd de naam van het koor te veranderen in het “Kneuzenkoor”! Vanavond waren wij snel uitgezongen, de warmte en het voetballen waren de oorzaak van het veel eerdere vertrek van de koorleden.

Woensdag 2 mei: Verschillende koorleden waren vanavond niet aanwezig, toch slaagden wij er onder leiding van Lammert in de liedjes op een leuke manier te brengen. Met minder zangers hebben wij meer ruimte, waardoor wij onze borstkas makkelijker uit kunnen zetten en er dus vanzelf meer volume ontstaat en het net lijkt of het voltallige koor aanwezig is! Douwe is druk bezig met de organisatie van ons dagje uit, de eerste betalingen kunnen gedaan worden wat een teken is dat het al aardig dichterbij komt. Op 2 juni zal het heven, wij wachten in spanning af! Behalve bij Onder Zeil was er ook bij ons een slachtoffer tijdens het Shanty festival, waarschijnlijk bevangen door de warmte. Beterschap Kleis!  Joop is met de fiets onderuit gegaan met als gevolg erg pijnlijke knieën, ook hier beterschap gewenst, evenals voor Jelle, die eerst moet herstellen van een operatie voordat hij weer komt zingen. Wim heeft voorlopig afscheid genomen, wij hopen met hem op een lichtpuntje en herstel.

Zaterdag 28 april: Ondanks dat het van tijd tot tijd regende, een geweldig geslaagd Shanty festival! Het optreden van Shantykoor “Onder Zeil” en de “FloraShantys” die samen het optreden op het Molenplein verzorgden, werd onder een redelijke publieke belangstelling succesvol afgewerkt, wanneer het begon te regenen konden onze toehoorders schuilen in de hal van de Jumbo. Even hielden wij onze adem in toen een van de solisten van Onder Zeil van het podium viel, gelukkig liep het met een sisser af! Zichtbaar aangeslagen heeft de man toch zijn solo gezongen, Petje af!! Door tijdgebrek was het niet mogelijk even bij de andere koren langs te gaan, hoe zij het er afgebracht hebben wordt later bekend gemaakt.

Woensdag 25 april: De zomervakantie komt met rasse schreden dichterbij maar de FloraShantys gaan eerst nog optreden op het Shantyfestival, aankomende zaterdag hier in het Friese Haagje. Samen met nog 7(!!) andere koren gaan wij proberen er een feestelijke dag van te maken! Hopelijk werkt het weer een beetje mee, we hebben een hoop zon besteld! De zangtraining was vanavond ingesteld op het festival, er werden nog wat dingetjes bijgeschaafd en doorgesproken, kortom, wij zijn er klaar voor!

Zaterdag 21 april: Vanmorgen verzorgden wij een kort optreden ter gelegenheid van de opening van molen Welgelegen, alhier. Voor de speech van de Wethouder zongen wij het toepasselijke lied “Daar bij die molen”, er na nog een paar andere liedjes, waaronder het bekende “West-Zuid-West van Ameland”. Dit lied gaat over een wonderbare koe die op een gegeven moment zo realistisch door Eric werd nagedaan dat wij in een onbedaarlijk lachen uitbarstten, wat natuurlijk de kwaliteit van het lied niet ten goede kwam. Gelukkig zag onze dirigente het door de vingers, zij moest er zelf ook smakelijk om lachen! Joop deed ook weer mee en zo gingen wij na een drankje en een heerlijk stukje oranjekoek met een goed gevoel weer op huis aan.

Woensdag 18 april: Ondanks de hitte en om geluidsoverlast te voorkomen toch maar binnen de zangtraining gedaan. Dat deze beslissing zou leiden tot het onwel worden van een van de koorleden was niet te voorzien maar gebeurde wel. Wij besloten er toen maar mee op te houden, om erger te voorkomen. Na een minuut of tien knapte Joop gelukkig weer wat op en zijn wij huiswaarts gegaan.

Woensdag 11 april:  Gelukkig waren er wat de zieken aangaat voor twee zangers goede berichten en konden wij ons weer op het zingen concentreren. Er was een nieuw lied over Madagascar wat door het koor al snel opgepikt werd en wel een gewild lied lijkt te gaan worden. Séman Kobus heeft eens uitgezocht wat het embleem op onze jassen nou eigenlijk betekent. In het kort komt het er op neer dat het een reddingsboei voorstelt van een vissersboot, de st. Mark uit Lowestoft, die, na een aanvaring op de Noordzee, is gezonken. In het aprilnummer van de Florant staat het uitgebreid beschreven! Het dagje uit lijkt door veel koorleden en partners positief ontvangen te zijn en het kan haast niet anders of dat moet een gezellige boel worden! Ons eerste optreden van dit seizoen gaat plaatsvinden ter gelegenheid van de opening van de gerestaureerde molen Welgelegen alhier. Komt allen!! De start is om kwart over tien.

Woensdag 5 april: Over deze avond geen mededelingen, in verband met de onzekere gezondheid van enkele van onze koorleden. Van harte beterschap mannen!

Woensdag 28 maart: Deze avond stond in het teken van nieuwe liedjes, een nieuwe potpourri en de boottocht die wij met onze partners gaan maken, ter gelegenheid van ons 20 jarig bestaan. Het lukte nog niet helemaal met de potpourri doordat een tekst niet overeen kwam met de muziek, blijken er twee liedjes te bestaan over de Golf van Biskaje! Niet erg, onze muziekcommissie gaat daar natuurlijk een oplossing voor zoeken en vinden, daar zitten wij niet over in! Voor de boottocht hadden zich enkele leden nog niet opgegeven, zij werden dringend verzocht dat alsnog te doen, hoe meer zielen hoe meer vreugd!

Woensdag 21 maart: Op een paar koorleden na was iedereen weer aanwezig, gelukkig hebben we de ergste griepperikelen achter de rug. Het zingen ging weer als vanouds, het welbekende volume is er weer, evenals het enthousiasme! Bij de voorbeschouwing werd bekend gemaakt dat er alweer optredens tot ver in het jaar geboekt zijn, we krijgen het weer druk!

Woensdag 14 maart: Er is een schip gezonken, niet best natuurlijk maar hier gaat het over een drankschip met een bemanning die zelf ook wel het een en ander lust zodat de kans op ongelukken wel heel groot is! Afijn, wij zingen een lied over dit drama en het is de bedoeling dat de middensectie van het koor dat met tweede stem doet. Nou staan links en rechts van hen de koorleden die het gewoon met de eerste stem zingen en hou dan de goede maat maar eens aan! Wat wij ook probeerden, het wou maar niet goed lukken dat nu werd besloten het lied gewoon op dezelfde toonhoogte te zingen, wat wel een teleurgestelde reactie opriep bij onze accordeoniste en de dirigente en daarbij vielen woorden die bij ons koor op zijn zachts gezegd hoogst ongebruikelijk zijn! Door de overige liedjes met veel enthousiasme te zingen verbeterde de stemming zienderogen en werd het toch nog gezellig!

Woensdag 7 maart: Een gewone trainingsavond met nieuwe liedjes, oudere liedjes en toch ook wel weer een verrassing: onze buren van Focus klagen over geluidsoverlast! Natuurlijk dachten wij eerst dat het aan het enthousiaste zingen van ons koor lag, maar het bleek te liggen aan het afscheid nemen na de altijd gezellige nazit. Buiten Focus worden dan nog allerlei dingen naar elkaar geroepen en dat stoort onze buren. Wij hebben beloofd dat wij in het vervolg binnen afscheid nemen, wij willen natuurlijk graag in goede harmonie met onze buren leven! Dan was er nog iets over de molen , wij werden gevraagd op de dag dat de gerenoveerde molen geopend wordt beschikbaar te zijn voor een kort optreden. Dat gaat vast lukken, de molen ligt ons allen na aan het hart!

Het wasbord, vroeger met bloed, zweet en tranen gebruikt door de huisvrouw, tegenwoordig zeer fanatiek, als begeleidingsinstrument, gebruikt door deze man!

Woensdag 28 februari: En toen waren er nog maar 12…..de kou en de griep hebben de gelederen aardig uitgedund, maar wij blijven zingen tot de laatste man!! Al klonk het natuurlijk wat magertjes, de hoge hoek moest zelfs assistentie krijgen om toch een beetje gehoord te worden, we gingen er voor….Een uitnodiging om in september in Akkrum te komen zingen is ook binnen, wat niet vanzelfsprekend is, gezien de strenge selectie die men daar toe past. Voor ons dus een hele eer! De nazit was weer erg gezellig, we zaten met zijn allen rond een tafel en dan komen de verhalen vanzelf! Hoe en wat laten wij natuurlijk achterwege maar er werd wel veel gelachen!

Woensdag 21 februari: Hoewel wij vanavond met ‘maar’ 25 zangers aanwezig waren, (normaal zijn het er dertig), klonken de liedjes weer prachtig! Wat is het toch mooi om met zo’n enthousiaste groep mensen muziek te maken! Er werd druk geoefend op een nieuw liedje, het gaat over een mevrouw die liever niet heeft dat haar geliefde de zee weer op gaat maar er helpt geen moedertje lief aan, hij gaat toch, niets kan hem weerhouden! Het dondert en het bliksemt is nog even uitgesteld, volgende week zal het wel aan de beurt komen.

Woensdag 14 februari: “Inspiratie en motivatie opbrengen na jaren  van uitzoeken, uittikken, proberen en uiteindelijk repeteren en zingen van de liedjes, dat valt niet altijd mee! Wanneer het dan mooi blijkt te klinken geeft dat een fijn gevoel, maar op een gegeven moment, als die zeemansliedjes al honderden keren gezongen zijn, het publiek zelfs al weet wat er bij een optreden gaat komen en er geen inspiratie meer is, krijg je het gevoel dat het anders moet, tijd voor iets nieuws!” Aldus onze dirigente. Met “het dondert en het bliksemt” gaf zij alvast een eerste aanzet, wij zijn erg benieuwd hoe dit verder gaat

Woensdag 7 februari: Onze dirigente, die zeer gesteld is op haar kapsel, kreeg vanavond het volgende te horen: “Meist wol es wat oan dyn hier dwaen, it liket nergens nei”! Nou  kennen wij elkaar al jaren en worden dergelijke opmerkingen vaak met de mantel der liefde bedekt. Zeelui staan nou eenmaal niet bekend om hun geweldige omgangsvormen. Even later zou dezelfde dame een verhaaltje vertellen en begon zo: “Toen Adzer nog leefde”, terwijl genoemde persoon vol levenslust voor haar stond de liedjes mee te zingen, ach….foutje, bedankt! In de pauze werd besproken hoe en waar wij een dagje met elkaar en onze partners op stap gaan. Na diverse suggesties gaan de bestuurders hier mee aan de slag en krijgen wij bericht van de vorderingen.

Woensdag 31 januari :  Dat ook het Fries meerdere dialecten kent kan wel eens tot sneue gevolgen leiden, zo had séman Kobus verstaan dat onze Hoofdman aan zijn ear geopereerd moest worden terwijl dat aan zijn eag ( bij ons in de Wouden eeg) moest zijn. Bij de vraag hoe het nu met zijn ear ging keek de man vreemd op en na zijn uitleg vlogen séman Kobus dan ook de kleuren op en del….eh neer. Het optreden op het shanty festival in april is rond, er moet nog één koor gevonden worden. Er zit ook nog een feestje in het vat, daar horen wij volgende week meer over. Onze dirigente, alias juf Klaasje, was er ook weer en al ging het nog een beetje stram, haar enthousiasme was er niet minder om! Wij zongen vanavond verzoeknummers van de koorleden zelf, het mooie is  dat er dan liedjes naar voren komen die niet zo vaak meer worden gezongen.

Woensdag 24 januari: Trijntje is er weer en nu zijn de dirigente en haar plaatsvervangers er niet! Hans is bereid die taak op zich te nemen en neemt niet al te zichtbaar vanaf de zijkant de leiding, wat hem best wel goed af gaat! Bij de inleiding vertelt spreekstalmeester Douwe dat het eerste optreden dit jaar al bijna rond is, wat ons wel een goed teken lijkt, zo blijven wij scherp en volgen wij “serieus” de zangtraining wat ook wel blijkt bij de nazit, de gesprekken gaan dan natuurlijk over wat wij geoefend hebben, al vallen daarbij wel opvallend vaak de woorden sc. Heerenveen, Ajax en Feijenoord…….

Woensdag 17 januari: Vanavond geen zangtraining wegens ziekte van onze accordeoniste. Beterschap Trijntje!

Woensdag 10 januari:  Veranderingen, veranderingen, alles moet anders, niets blijft bij het oude! Ook het FloraShanty journaal gaat veranderen. Dat het ook goed uit kan pakken bleek vanavond bij de nieuwjaarsreceptie, die voor de dames altijd pas om negen uur begon omdat het koor eerst een uurtje moest zingen, waardoor de opkomst vaak wat tegenviel. Deze keer geen gezang, de dames konden een uur eerder komen en, jawel, Focus was tot de laatste plaats bezet, zelfs een tafel deed dienst als zitplaats! Onze scheepskok Ben had ook weer zijn uiterste best gedaan met de lekkerste hapjes, door Hoofdman Lammert meerdere malen rondgebracht, en barman Ruud had het er ook maar druk mee. Al met al zat de sfeer er al vroeg in en werd het een gezellige avond waarin wij elkaar weer een beetje beter leerden kennen. Door ziekte konden enkele leden helaas niet aanwezig zijn, bij deze van harte beterschap! Volgende week gaan wij er weer tegen aan, tot dan!

Vrijdag 15 december: Omstreeks een uur of zeven reden wij naar de Albert Heijn in Gorredijk alwaar wij hartelijk werden ontvangen door de directeur, de heer Bijlsma. Bij een bakje koffie in de kantine vertelde hij trots dat zijn supermarkt was uitgeroepen tot de beste in Friesland en de bakkerij zelfs tot de beste in Nederland! Dat is natuurlijk een welgemeende felicitatie waard! In de gezellige koffiehoek gingen wij vervolgens los met ons repertoire waarbij het publiek, dat uit opvallend veel vrouwen bestond, niet de hele tijd hoefde te staan maar plaats kon nemen op een stoel of een bankje. In de eerste pauze werden wij verwend met een door de directeur persoonlijk in geschonken kopje koffie met een heerlijke gevulde koek. In de tweede pauze kregen wij een sausijzenbroodje voorgeschoteld uit de geheel terecht benoemde beste bakkerij, jammie jammie! De met veel plezier gezongen liedjes maakten dit optreden tot het feestje waar de FloraShantys bekend om staan! Na afloop namen wij met een handdruk afscheid van de heer Bijlsma en met een zwaai van het personeel, volgend jaar hopen wij hier weer te staan! Hartelijke groet, séman Kobus.

Woensdag 13 december: Na een spannend “examen” is Teije met glans geslaagd en opgenomen in de gelederen der FloraShantys! Van harte welkom Teije, wij wensen je vele mooie zanguurtjes! Het trainingsprogramma was helemaal gericht op het optreden in Gorredijk en zoals gewoonlijk ging dat weer hartstikke goed en gaan wij het publiek een  aantal mooie liedjes voorschotelen! Dit was tevens de laatste zangtraining van dit jaar, in Januari hopen wij weer te starten met een nieuw seizoen. Ook in het nieuwe jaar gaat séman Kobus u weer met veel plezier op de hoogte houden van het reilen en zeilen van de FloraShantys. Wij wensen u mooie, genoeglijke Kerstdagen en een gelukkig, gezond en vredig 2018!

Woensdag 6 december: Sinterklaas is geweest, iedereen heeft gekregen wat hem/haar toekomt. Blijkbaar zat dat bij de FloraShantys wel goed want wij zongen de sterren van de hemel, we zongen zelfs óver de hemel……de kerstliedjes klonken prachtig, zelfs  “Little Drummerboy” klonk heel mooi, terwijl dit lied op de nominatie stond om van de lijst te worden afgevoerd! Ook de andere liedjes waren van hoge kwaliteit, het plezier straalde er van af en zo hoort het natuurlijk ook! Bij Appie in Gorredijk gaan wij volgende week vrijdag laten horen waar wij toe in staat zijn, dus komt allen tesamen in de supermarkt!

Woensdag 29 november: Wat is dat toch met de FloraShantys, op sommige trainingsavonden wil het maar niet lukken serieus de liedjes te oefenen. Zo ook vanavond weer, het was een vrolijke chaos, de liedjes kwamen niet goed uit de verf, niemand luisterde naar onze dirigente, het was een en al gepraat in elkaar om. Niet erg, volgende keer gaat het natuurlijk beter al zal Teije, kandidaat zanger, die vanavond kwam kijken hoe het er bij ons aan toe ging, wel vreemd opgekeken hebben. Niks van aantrekken Teije, we kunnen ook echt wel serieus hoor! Verder was er nog een mededeling dat een nog niet gepland optreden niet doorgaat, het komt er op neer dat een grote gemeente erg klein kan zijn. Binnenkort hebben wij weer een optreden bij Albert  Heijn, een van onze sponsors, in Gorredijk

Woensdag  22 november: Kregen wij zo maar een avond vrij van juf Klaasje omdat zij en Trijntje bezigheden hadden op een andere plaats. Dat is natuurlijk prachtig maar wat moet je dán doen op zo’n avond….Séman Kobus had gedacht dan maar eens een stukje te schrijven over een andere bezigheid van onze buurtvereniging, namelijk de toneelvereniging. Wat deze mensen bij de uitvoering presteerden was werkelijk geweldig, ga er maar aanstaan om mensen die in een psychiatrisch opvanghuis wonen uit te beelden! Aan het langdurige applaus te horen was dat prima gelukt en ook in de wandelgangen was men het er over eens: de toneelspelers hebben zichzelf overtroffen! De laatste Florant van dit jaar is ook weer de deur uit, het loopt alweer mooi naar de jaarwisseling. De FloraShantys oefenen nog een poosje door, de stembanden moeten natuurlijk wel in vorm blijven!

Woensdag 15 november: De zangtraining begon vanavond direct, er was volgens onze Hoofdman helemaal geen nieuws, hetgeen maar zelden voor komt! Er werden weer wat oudere liedjes tevoorschijn gehaald, de eerste kerstliedjes werden even geprobeerd, die, ondanks wij ze een jaar niet gezongen hadden, nog steeds prachtig klonken. Dan werd de training even onderbroken met de mededeling dat wij, als koorleden, best wel op zoek mochten gaan naar nieuwe zangers, het ledental is de laatste tijd wat geslonken en kan wel wat aanvulling gebruiken. Dus, mocht u graag in een shantykoor willen zingen of accordeon willen spelen, kom gerust een keer langs op woensdagavond vanaf half acht in buurthuis Focus om eens kennis te maken en te zien en te horen wat wij altijd met veel enthousiasme proberen naar voren te brengen. Graag tot ziens op een gezellige oefenavond mét nazit!

Vrijdag 10 november: Het jaarlijkse optreden in Mariénbosch , volgens spreekstalmeester Douwe waarschijnlijk ook het 20e verliep zoals gewoonlijk weer behoorlijk chaotisch. Er heerste een uitbundige stemming, grappen vlogen over en weer en het fluitje en de accordeon wisten bij één liedje van geen ophouden, zodat niemand meer wist hoe het nou verder moest en de dirigente er maar een einde aan maakte, zodat wij niet aan een draad door hetzelfde liedje bleven zingen. Leuk was ook het feit dat er een oud zanger van de FloraShantys in de zaal zat! De verzorging was zoals altijd prima voor elkaar en de uitnodiging voor volgend jaar lag alweer klaar!

Woensdag 8 november: Na telling van het aantal deelnemers aan het dagje Ameland bleek de belangstelling voor dat spektakel zo klein dat werd besloten dit jaar niet te gaan. Nadien hebben wij de lijst met liedjes voor het optreden in Mariënbosch afgewerkt. Dat ging prima, mede doordat fluitist en solist Eric weer present was. Na afloop was hij naar eigen zeggen behoorlijk uit de lijken maar was toch blij weer terug te zijn.

Woensdag 1 november: Zoals elk jaar om deze tijd is het vrij rustig bij de FloraShantys. Er komen nog enkele optredens aan waar wij natuurlijk zeer fanatiek voor oefenen, Ameland staat weer op de kalender, hoewel dat nog niet helemaal zeker is, omdat er vorig jaar eigenlijk te weinig deelnemers waren en we nog niet weten hoe het er dit jaar voor staat. Verder gaat alles gewoon zijn gangetje, zingen we bekende en een beetje verstofte liedjes en wordt er tussendoor volop gekletst. Wie zei ook alweer dat vrouwen daar het alleenrecht op hadden? Het lijkt in Focus bijtijden net een kippenhok zo wordt er gekakeld en daar zijn maar twee vrouwen bij aanwezig! Afijn, het is wel altijd gezellig en daar gaat het toch om!

Zaterdag 28 oktober: Wij beleefden een prachtige muzikale avond in de Skâns in Gorredijk! De passie voor de zang en de muziek spatte er werkelijk van af, geweldig! Het Tynster Manljuskoor beet het spits af en bracht een 8-tal mooie liedjes ten gehore, waarbij de meezinger, onder leiding van Janneke Slagter, de toehoorders enthousiast aan het zingen zette. Hierna moesten wij zelf aan de bak met onze nieuwste en ook een tweetal oudere liedjes die het prima deden bij het publiek. Onze dirigente ging hierna met de SkânsVrouwen aan de slag, geweldig wat zij in korte tijd met dit koor heeft bereikt, petje af Klaasje! Ryk Troch Muzyk besloot de avond met een prachtig instrumentaal optreden waarbij de accordeon de hoofdrol speelde. Dit orkest begeleide ook de samenzang. Bij de nazit was iedereen het er over eens, dit moeten wij vaker doen!

Woensdag 25 oktober: Het gaat niet altijd leuk en aardig, wij hebben na enkele oefenavonden alweer afscheid genomen van de nieuwe accordeonist, de vacature staat dus weer open! Blij waren wij toen, geheel onverwacht, Eric binnen kwam. Hij gaf ons uitleg over het verloop van zijn ziekte en was zeer positief over de verbeteringen van zijn situatie en hoopte snel weer bij de zangtraining aanwezig te zijn. Het oefenen van de liedjes die wij in Gorredijk gaan zingen verliep vlekkeloos, het bewegen van de mannen gaat nog een beetje stroef. Door de hoge gemiddelde leeftijd zijn wij nou eenmaal niet zo lenig meer in de heupen! Zoals u ziet is er een en ander veranderd aan deze site, Lammert probeert er iets moois van te maken!

Woensdag 18 oktober: Vanavond legden wij ons toe op het optreden op 28 oktober in de Schans te Gorredijk. Daar komen een viertal verschillende koren, waaronder ook het tweede koor van onze dirigente, en natuurlijk de FloraShantys hun zangkunsten vertonen. Elk koor gaat een 7-tal liedjes zingen waardoor het een mooi avondvullend programma gaat worden. Accordeonisten zaten vanavond te dicht op het koor waardoor zij hun eigen muziek niet goed konden horen en zijn een metertje naar voren verplaatst hetgeen een verbetering opleverde. Verder vanavond weinig nieuws, tot volgende week maar weer!

Woensdag 11 oktober: Ook vanavond gingen wij verder met het zingen van wat oudere en bekende liedjes, zodat onze nieuwe accordeonist onze manier van zingen en doen beter zou leren kennen. Op een gegeven moment, bij het lied “Pay me my money down” liet Trijntje bij de accordeonsolo even horen hoe het moet, echt geweldig hoe zij haar instrument bespeelt! Ook geweldig  hoe de mondharmonicaspelers het doen, al moest de oudste even op gang geholpen worden, wat door onze Hoofdman opgelost werd door hem op de draaiorgelmanier aan te zwengelen. Of hij het gemerkt heeft is niet bekend, wel ging zijn solo hartstikke goed! Goed nieuws uit de ziekenboeg, solist en fluitist Eric knapt langzamerhand weer wat op!

Woensdag 4 oktober: Het viel bij binnenkomst direct op, er is iets veranderd! Naast onze accordeoniste Trijntje zat iemand anders met een accordeon op schoot, zou het dan toch eindelijk gelukt zijn ? En ja hoor, het bleek Jan te zijn en hij wou het wel proberen om samen met Trijntje het koor te begeleiden. Het lukte goed met de bekende zeemansliederen, maar het is natuurlijk moeilijk om direct ook de onbekende liedjes mee te spelen. Maar zo te zien had Jan er wel aardigheid aan. Jan, welkom bij de FloraShantys, wij wensen je veel succes!!

Woensdag 27 september:  Een genoeglijke, rustige zangtraining met weinig bijzonderheden, daarom maar een paar foto’s van onze trip naar Ierland. “Ons” vliegtuig werd geladen en getankt terwijl wij boven in de terminal zaten te wachten, een grote diepte (200 meter) op de Cliffs of Moher en twee door perslucht aangedreven accordeonisten op het pleintje in Feakle waar wij ook opgetreden hebben.

Woensdag 20 september:  Een wonderlijke avond waarbij verschillende koorleden danig in de war waren. Of dit door de hoge gemiddelde leeftijd van het koor komt is niet bekend, we hebben er wel smakelijk om gelachen. Niet leuk was de mededeling dat Eric ernstig ziek is en dat het wel een jaar kan duren voordat hij weer hersteld is. Wij zullen zijn solo’s en fluitje danig missen en wensen hem van harte beterschap!

Woensdag 13 september: Na het bespreken van de optredens in Akkrum en Easterlittens, waarbij het ook ging over het afbreken van de benodigde spullen die bij een optreden gebruikt worden, werd er gevraagd of iedereen hier een steentje aan wou bijdragen, zodat ook de opbouwploeg na een optreden op tijd naar huis kan. Ook bij optredens op verschillende podiums is het gemakkelijk als iedereen wat meeneemt omdat de kar niet mee verhuist. Onze dirigente had het idee opgevat om maar eens wat oudere liedjes te gaan zingen, door het oefenen van nieuwe liedjes waren die wat op de achtergrond geraakt. En het ging bijzonder goed, de teksten zaten nog goed in het geheugen. Het enthousiasme waarmee die liedjes gezongen werden werkte aanstekelijk en zorgde voor een vrolijke zangtraining. Nadien namen wij nog een borrel naar aanleiding van de verjaardag van Jan en namen wij afscheid met een welgemeend: “Oant nije wike!”

       Een knopje hier…een schuivertje daar…moeilijk hoor…welnee…..daar zijn Lammert, Gabe en    Hendrik voor!      

Woensdag 6 september: Via allerlei wegopbrekingen en omleidingen naar Easterlittens alwaar wij gingen optreden in het plaatselijke MFC. Een half uurtje later dan gepland, mede door problemen met het geluid, gingen wij onder niet zo grote belangstelling los maar gaandeweg nam het aantal toeschouwers en de gezelligheid toe. In de pauze werden wij voorzien van een lekker glaasje wat je maar wou hebben en gingen wij enthousiast verder met ons programma. Na afloop sprak onze gastvrouw haar waardering uit voor het gebodene en konden wij de thuisreis via weer andere wegen aanvaarden. Vanavond geen zangtraining dus: Oant nije wike!

Zaterdag 2 september:  Om twaalf uur verzamelen bij Focus en op naar Akkrum. Gelukkig was het parkeren, ondanks dat het er al behoorlijk druk was, geen probleem. In het centrum was het al een gezellige boel en hadden wij bij onze optredens een groot aantal toehoorders, erg gezellig allemaal. Het laatste optreden vond plaats in Leppehiem, waar onze dirigente de mensen wist te bewegen mee te zingen en te klappen. Het is altijd weer prachtig te zien dat zingen mensen gelukkig kan maken! Na lang wachten was er ook nog een samenzang in twee gedeelten, indrukwekkend als zoveel stemmen zich samen laten horen! Het Captainsdiner was weer uitstekend verzorgd zodat wij terug kunnen kijken op een zeer geslaagde dag! Volgend jaar weer?

Vrijdag 1 september: Vanmiddag de uitvaart bijgewoond van Tino Sterenborg. Tino was een erg veelzijdige man, coördinator bezorging van de Florant, helper bij de buurtbingo en vooral kunstenaar. Het decor van de toneelvereniging en ook vele prachtige schilderijen waren van zijn hand. Zijn kinderen hadden met beeld en spraak een mooi overzicht gemaakt van zijn leven, Tino zelf had er zelfs een boek over geschreven! Zo leven zijn gedachten voort. Wij wensen Sonja en de kinderen heel veel sterkte!

Woensdag 30 augustus: De vakantieperiode is voorbij en dus komen de FloraShantys  weer in actie! Na een hartelijk welkomstwoord van onze Hoofdman,  de uitwisseling van belevenissen in de vakantie en het doornemen van de ziekenboeg gingen wij over op het oefenen van de liedjes die wij  aanstaande zaterdag gaan zingen op het Shantyfestival in Akkrum. Dat ging ondanks een lange rustperiode bijzonder goed en wij zitten er dan ook geen sprút over in of het wel goed zal gaan in Akkrum. Oant sneon!

Permanente koppeling naar dit artikel: http://florashantys.nl/wp/florashanty-journaal/